เดอะทูนเนล อุโมงค์หลอนซ่อนระทึก
รัฐบาลนิวเซาท์เวลส์
ได้เปิดเผยข้อมูลที่จะช่วยแก้ไขวิกฤตทางน้ำ
แผนก็คือการใช้แหล่งน้ำที่ถูกละทิ้งไว้ใต้เมือง
95 ล้านเหรียญที่ต้องจ่ายไป
เพื่ออำนวยความสะดวก ในการรีไซเคิลน้ำที่อยู่ใจกลางเมืองซิดนี่ย์
ฉันชื่อ นาตาชา วอร์เนอร์
ฉันทำงานด้านข่าวมาไม่ต่ำกว่าสิบปี
ฉันรู้ว่าฉันต้องการสื่อข่าว
ฉันรู้ว่าฉันต้องการสื่อสารให้ประชนได้รับทราบ
และเอ่อ ฉันว่างานนี้มันเหมาะกับฉัน
นายกแห่งเมืองนิวเซาท์เวลส์ ได้เข้ามาช่วยเหลือเรื่องแหล่งน้ำและทรัพยากร
ที่เข้าสู่ภาวะแห้งแล้งมากว่า 12 เดือนแล้ว
แหล่งน้ำในเมืองซิดนี่ย์ยังคงลดปริมาณลงเรื่อยๆ
เราได้สั่งการให้คณะรัฐบาลดำเนินการ เพื่อรองรับสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงไป
โดยเราได้ลองวิเคราะห์ถึงความเป็นไปได้ ในการรีไซเคิลแหล่งน้ำ
และหาหนทางที่แน่นอนชัดเจนในอนาคต
ฉันเริ่มติดตามเรื่องนี้ เพราะรู้สึกสับสนกับสิ่งที่รัฐบาลนำเสนอ
ที่ได้ประกาศแผนการรีไซเคิลแหล่งน้ำ
และพวกเขาต้องการใช้พื้นที่ของอุโมงค์ร้างใต้ดิน
ซึ่งเป็นเส้นทางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองเรา
ประชาชนกว่าพันคนต้องผ่านที่นี่เป็นประจำ
โดยไม่ทราบถึงวิธีแก้วิกฤตทางน้ำของทางรัฐบาล
ที่อยู่ต่ำลงไปใต้เท้าเรา
แผนในการสร้างโรงงานรีไซเคิลน้ำนั้น
จะทำโดยการปล่อยน้ำเป็นล้านๆลิตร เข้ามาเก็บกักในอุโมงค์ทางเดินรถไฟร้าง
ฉันไม่เข้าใจว่าพวกเขาต้องใช้พื้นที่มากแค่ไหน
มันยังมีอุโมงค์แบบนี้ในเมืองอื่นอีกอยู่ที่ข้างใต้พวกเรา
ผู้รักษาความปลอดภัยได้กล่าวว่าอุโมงค์แห่งนี้ เป็นที่พักอาศัยของผู้คนจรจัดทั้งหลายในนครซิดนี่ย์
การก่อสร้างโรงงานรีไซเคิลน้ำนั้น
จะเป็นการผลักใสให้คนจรจัดหนีไป
บรรดาคนจรจัดต่างกังวลว่า จะต้องไปอาศัยอยู่ตามท้องถนน
เนื่องจากการแก้วิกฤตการณ์ทางน้ำของรัฐบาล
"เอื้อเฟื้อภาพโดย ช่องข่าว CBZ" เป็นเหมือนกับบทหนังในฮอลลีวู้ด
คนไร้บ้านกว่าพันคน
ได้ถูกเวรคืนจากอุโมงค์ใต้ดินแห่งนี้
มันเป็นเหมือนฝันร้ายของสาธารณชน
คุณจะเห็นได้เลยว่าทำไมรัฐบาล
ถึงได้มีปัญหาในการขับไล่คนจรจัด
สิ่งที่ฉันจะอธิบายก็คือ
ที่นี่ทั้งใหญ่และมืดมาก
การจะพยายามหาใครสักคนในนี้
มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ท่านรัฐมนตรีได้กล่าวว่า
ไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่ในอุโมงค์ของซิดนี่ย์
และยังกล่าวอีกว่าถ้าชนะการเลือกตั้ง ขั้นตอนการบำบัดน้ำก็จะดำเนินการทันที
หลังจากข่าวนี้เริ่มเผยแพร่ออกมา
มันเหมือนกับมีบางอย่างยังไม่ถูกเปิดเผย
มันดังก้องในหัวฉันตลอดเวลาว่า เรื่องนี้ต้องไม่เงียบหายไปเฉยๆ
เมื่อมีบางอย่างยังไม่ถูกพูดถึง ฉันมีหน้าที่ตั้งคำถามว่าทำไม
เพราะงานของฉันก็คือนักข่าว
7 ตุลาคม
งานเลี้ยงวันเกิด ผู้อำนวยการฝ่ายผลิต จอห์น ไรซ์
เชียร์ส จอห์น สุขสันต์วันเกิด
ไหนล่ะคำอวยพร
อยากกล่าวอะไรหน่อยมั้ย
ผมขอพูดถึงจอห์นสักหน่อย
เผื่อบางคนยังไม่รู้จักเขา คงต้องย้อนกลับไปตั้งแต่ปี 91 โน่น
ผมชื่อสตีฟ มิลเลอร์ เป็นตากล้องทีวี
ผมทำงานสายข่าวมาตั้งแต่ปลายยุค 80
ผมกับพีทเพิ่งจะเริ่มงาน และพวกเขาก็ส่งเราไปทำข่าวสงคราม
เราโทรมาที่ออฟฟิศ
ถามจอห์นว่า "ใครเป็นผู้กำกับข่าว"
และบอกต่อว่า "ส่งเงินมาให้เราเพิ่มด้วย"
"เราต้องการหน้ากากกันแก๊ส กับเสื้อเคมีและอุปกรณ์ต่างๆ"
แล้วพวกเขาก็ส่งเงินมาให้เราแค่พันเดียว
เรากำเงินไว้ในมือ แล้วนึกว่า "แม่งเอ๊ย เงินแค่นี้จะเอาไปทำห่าอะไรได้"
ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้น คนอื่นๆต่างก็หยิบหน้ากากกันแก๊สขึ้นมาใส่
ส่วนพวกเราก็ได้แต่พูด "โอ๊ย ชิบหายแล้ว"
เราเหมือนต้องแต่งกับงาน ส่วนคนที่เราทำงานด้วย
พวกเขาก็เหมือนคนในครอบครัว
เหลือเชื่อมาก
หมอนั่นต่างหากที่น่าเหลือเชื่อ แต่เขาทำงานไม่ได้เรื่อง
- มานี่สิแทงเกิ้ล - กำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ล่ะ
ฉันกำลังเล่าถึงเมืองที่เราไปทำข่าวกัน
นายอยู่ที่นั่นตั้งสองอาทิตย์โดยที่ไม่มีหูฟัง
จำได้มั้ย
- แถมยังติดต่อใครไม่ได้อีก - ไม่ได้เลย
- เขามันอัจฉริยะ - ฉันถึงได้เจ๋งไงล่ะ
จริงๆฉันไม่อยากได้ยินเรื่องนี้แล้ว มันทำให้ฉันรู้สึกงี่เง่า
เมื่อคุณต้องทำงานกับพวกเขา
เมื่อคุณพาสตีฟกับแทงเกิ้ลออกไปถ่ายทำ
พวกเขาก็จะแบบว่า...
เป็นมืออาชีพมาก เสียแต่ไม่รู้จักโต
เอาแต่หยอกกันเหมือนเด็กๆทั้งวัน
ผมจำนาตาชาได้ เธอทำงานกับที่อื่นมาก่อน
และเมื่อปีสองปีก่อน พวกเขาก็จ้างเธอมาทำงานกับเรา
ความประทับใจแรก
เวลามีหน้าใหม่เข้ามา
มักจะได้ค่าตัวดี แถมไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองมากนัก
แต่รู้มั้ย เธอต้องการมากกว่านั้น
เฮ้ พีท
วางแผนธุรกิจกันรึไง
ประชุมฝ่ายผลิตว่ะ
จิ๊จ๊ะเรื่องผลิตรายการ
รายการ... คนอวดผี
ช่าย... จัดไป
เป็นยังไงล่ะ คราวนี้คุณตกกระป๋องแน่
พีท
จะไปไหนเหรอจ๊ะ
- ไม่ได้ไปไหน ก็อยู่นี่ไง - ข่าวที่แล้วเรายังทำไม่เสร็จใช่มั้ย
มานี่สิเพื่อน
พีทกับฉันทำงานกันแบบพี่น้อง
เขามีความมุ่งมั่นในงานที่ทำตามแบบฉบับของเขา
ฉันก็มุ่งมั่นในงานตามแบบฉบับของฉัน
บางครั้งมันก็ดีสำหรับเราทั้งคู่
แต่บางครั้งมันก็ทำให้เราไม่ลงรอยกันบ้าง
เมื่อไหร่ที่มีชื่อเธอเข้ามาเกี่ยวข้อง หัวข้อข่าวที่จะทำก็จะเปลี่ยนทันที
ลองคิดดูสิ มันก็แบบว่า
โอ้ช่ายย... มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ
10 ตุลาคม
ฉันได้ดูคลิปในยูทูบ เป็นคลิปวัยรุ่น
พวกเขาเข้าไปที่อุโมงค์นั่น
" เอื้อเฟื้อคลิปโดย dezza653 " เซ็ฟ เธอทำอะไรน่ะ
โคตรอาร์ทเลยว่ะเพื่อน
นายจะสั่งสอนบทเรียนให้พวกมันเหรอ
กูทำอยู่แล้วเฟ่ย
นี่แหละที่กูคิดเกี่ยวกับมึงล่ะ MK
ภาพในคลิปนั้น
มันมีอะไรก็ไม่รู้
แต่มันทำให้รู้ว่ามีบางอย่างอยู่ในอุโมงค์นั่น
นั่นอะไรน่ะ
ชู่ววว์
- อะไรน่ะ - เงียบก่อน
นั่นมันอะไรน่ะ
พวกมันยังอยู่ที่นี่ว่ะ
เฮ้ย
- ส่งไฟฉายมานี่ - เซ็ฟ ไม่เอาน่า ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
ส่งไฟฉายมาให้ฉันเถอะน่า
- ไม่เอา ออกไปกันเถอะ - เดี๋ยวค่อยออกน่า ไม่เห็นเป็นไรเลย เฮ้ย
มึงคิดว่ามึงจะมาแตะต้องงานศิลป์กูได้เหรอวะ
- บ้าเอ๊ย เซ็ฟ มานี่ - เดี๋ยวก็ซวยหรอก
แม่งเอ๊ย
เซ็ฟ
เซ็ฟ เป็นอะไรน่ะ เซ็ฟ ไม่เอาน่า
เดี๋ยวนะ เซ็ฟ ตอบชั้นสิ
- เซ็ฟ - ช่างแม่งเหอะ ฉันกลับก่อนล่ะ
เดซ รอเดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไปไหน
- เจ ไปเหอะน่า - เดซ หยุดนะ
เดซ อย่าเพิ่งไปสิ เธอจะทำอะไรน่ะ ช่วยก่อนสิ
เซ็ฟ ตอบฉันหน่อยสิ ขอร้องล่ะ
ครั้งแรกที่ฉันได้ดูคลิป ฉันก็คิดว่า " นี่แหละข่าวที่ฉันต้องให้จอห์นยอมให้ฉันทำให้ได้ "
ในที่สุดฉันก็จับข่าวใหญ่ไว้ได้
มันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ที่นักข่าวที่ดีจะเอาคลิปในยูทูบมาเป็นแหล่งข่าว
คลิปนั่นมันก็ดีอยู่หรอก แต่จะเอามาทำข่าวเนี่ยนะ
พอฉันส่งเรื่องนี้ให้จอห์น เขาก็ส่งพีทมาช่วยฉัน
อันที่จริงแล้ว
พีทกำลังจะไปทำข่าวที่ประเทศจีน
เขามีความกระตือรือร้นกับมันมาก
และฉันก็ต้องเอาข่าวนี้ให้เขาดู ซึ่งจะทำให้เขาต้องพักข่าวนั้นไว้ก่อน
12 ตุลาคม
ผมได้ยินเรื่องอุโมงค์ครั้งแรก ก็ตอนที่เราพัฒนาข่าวของเราอยู่
เรากำลังเตรียมตัวที่จะไปประเทศจีนกับพีท
เฮ้เพื่อน มันมีชาร์ตโฟกัสอยู่แถวนั้นน่ะ
- ช่วยถือมันเอาไว้ให้หน่อยสิ - ได้ๆ ไม่มีปัญหา
แจ๋วมาก
เขาทำงานนี้มานานแล้ว
แล้วเขาก็แก้ปัญหาหลายๆอย่างได้เป็นอย่างดี
ผมคิดว่าเขาเป็นผู้นำที่ดี
ถ้าเขาเครื่องร้อนเมื่อไหร่ เขาจะสุดยอดมาก
- เป็นไงมั่งเพื่อน - ดูดีแล้วล่ะ
ดีกว่าต้องไปเสียเงินซ่อมซะอีก
ขอบใจ แทงเกิ้ล สวยมาก
แถวนี้ไม่มีอะไรให้ถ่ายแล้ว
ใช่ ฉันบอกแล้วไง ไม่ใช่ความผิดฉัน
เฮ้ ฉันถ่ายแฮนด์เฮลด์ได้ใช่มั้ย มันเคลื่อนที่ได้คล่องตัวกว่า
ได้อยู่แล้ว เสร็จแล้วจะได้ไปจีนกันซะที
ที่โน่นมีทั้งแผ่นผี ทั้งซอฟท์แวร์เถื่อน
ถูกใจแกแน่ๆ
จอห์นตั้งใจที่จะส่งพีทมาทำข่าวนี้ด้วย
ซึ่งฉันไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ที่ได้พีทมาเริ่มงานด้วยกัน
ก็อย่างที่บอก งานนี้เราต้องไม่คว้าน้ำเหลว
ฉันรู้สึกประสาทเสียที่จะต้องบอกพีท
ฉันไม่อยากบอกเขา
มันจะไม่น่าตื่นเต้นนัก
เมื่อเราตั้งความหวังเอาไว้สูงกับข่าวใหญ่
และเตรียมตัวรับมือกับความล้มเหลว
ฉันต้องเจาะประเด็นนั้น ฉันต้องทำในสิ่งที่ถูกต้อง
ฉันคิดว่าพีทคงต้องเลื่อนงานของเขาออกไปก่อน
จนกว่าข่าวนี้จะจบลง
เขาบอกว่าเขาจะไปพบจอห์น
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้น
และสนทนาเรื่องอะไรกัน
แต่แน่นอน เขาต้องบอกให้จอห์นทำข่าวนี้
และผมคิดว่ามันเริ่มจากตรงนั้น
เพราะจอห์นไม่ได้ไปประเทศจีน และแน็ทก็ชนะในวันนั้น
ทำไมจอห์นถึงต้องไปเจาะข่าวอื่นด้วย
เราต่างก็รู้ว่าทำไมจอห์นถึงสนับสนุนแน็ท
14 ตุลาคม
งานแถลงข่าว หน่วยงานริเริ่มด้านสาธารณูปโภคของรัฐ
พอจอห์นเข้ามามีส่วนร่วม เราก็ไปเริ่มกันที่งานแถลงข่าว
เพื่อพยายามหาคำตอบว่า เกิดอะไรขึ้นกันแน่กับแผนบำบัดน้ำ
แรกๆพีทไม่ค่อยพอใจนัก แต่เขาก็มืออาชีพพอ
ให้เวลาเขาสักวันสองวัน เขาก็จะเข้าที่เข้าทาง
เหมือนอย่างที่เขาเป็น
เขาเริ่มหาเบาะแสด้วยตัวเอง
เขาติดต่อกับแหล่งข่าวในสภา
และติดตามข่าวลือต่างๆ
มันไม่ได้มีแค่เรื่องคนจรจัดอาศัยอยู่ในอุโมงค์เท่านั้น
แต่มีคนจรจัดหายตัวไปด้วย
นั้นเป็นประเด็นที่เราเจาะลึกกัน
มันต้องมีอะไรบางอย่างที่นั่น
พวกเราเริ่มงาน
โดยการตามสัมภาษณ์รัฐมนตรี
ประเด็นหลักยังถูกปิดเงียบ
เขายังไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียด
เขาไม่ยอมพูดกับเรา ไม่มีใครอยากพูดกับเรา
เราเริ่มจะมืดแปดด้าน
ถ้ามีคนจรจัดหายตัวไปจริงๆ
มันต้องเป็นข่าวใหญ่แน่
และมันก็สำคัญมาก
- เขาอยู่ไหน - ตรงโน้นไง
ท่านนายกคะ
ไม่ทราบว่าท่านได้เห็นรายงาน เรื่องคนจรจัดในอุโมงค์รึยังคะ
ผมยังไม่มีอะไรจะกล่าว
จริงรึเปล่าคะที่ท่านเร่งผลักดันแผนนี้ เพื่อเป็นการขับไล่คนจรจัดออกไปจากอุโมงค์
ไม่มีความเห็น
ท่านนายกคะ ประชาชนเป็นกังวลมากนะคะ
มีการคุกคามอยู่ใต้อุโมงค์รึเปล่าคะ
เอายังไงต่อ
- ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก - ถ่ายไว้รึเปล่า
ฉันรู้ว่าเรายังไม่ได้อะไร
ฉันคิดว่าเรื่องนี้มันใหญ่กว่านั้นมาก
มีคนมากมายในคณะรัฐบาล
ที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
พวกเขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
ทุกๆอย่างมันเกิดขึ้นอย่างเป็นขั้นตอน
พวกเขาปกปิดความจริงเอาไว้
18 ตุลาคม
ฉันเริ่มติดต่อไปตามที่พักต่างๆทั่วเมือง
จนกระทั่งฉันไปเจอกับคนจรจัดคนนึงเข้า
ซึ่งฉันเชื่อว่าเขาเคยอาศัยอยู่ที่อุโมงค์นั่น
มันช่างเหลือเชื่อมากๆ
ในที่สุด เราก็เจอคนที่ยอมพูดกับเรา
เทรเวอร์ เดี๋ยวขอผมจัดไมค์ให้คุณหน่อยนะ
ผมไม่รู้ว่าเธอเจอเทรเวอร์ได้ยังไง แต่นาตาชาก็เจอเทรเวอร์
เราไปที่บ้านเขา และจับเขามาให้สัมภาษณ์
เสียงโอเค
เอาล่ะ ทำตัวตามสบาย แค่พูดไปเรื่อยๆ
เอาล่ะ ผมพร้อมแล้ว
เทรเวอร์ ถ้าคุณรู้สึกไม่สบายใจล่ะก็
คุณบอกเราได้ทุกเมื่อเลยนะ
และเมื่อเราถามคำถามคุณ
แล้วคุณไม่แน่ใจในคำตอบก็ไม่เป็นไร
พวกเราปรับเปลี่ยนแก้ไขได้ เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องกังวลนะคะ
- ครับ - ค่ะ ขอบคุณมาก
ในการสัมภาษณ์เทรเวอร์ต้องใช้ลูกเล่นบ้าง
ซึ่งฉันก็พอมีอยู่
และฉันก็พร้อมที่จะใช้มันทุกเมื่อ
เทรเวอร์ เราทราบมาว่าคุณอาศัยอยู่ในอุโมงค์
เรียกผมว่าเทรฟ
เทรฟ โอเค
เทรฟ ฉันทราบมาว่า คุณเคยอาศัยอยู่ในอุโมงค์มาก่อน
อะไรที่ทำให้คุณต้องไปอาศัยอยู่ที่นั่นคะ
คือผมกับเพื่อนอาศัยอยู่ที่นั่นเพื่อหลบหนาว
การสัมภาษณ์ของเราเริ่มต้นด้วยดี
เขาเริ่มเล่าถึงรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ของสภาพความเป็นอยู่ของเขา
อะไรที่ทำให้เขาต้องไปอาศัยอยู่ในอุโมงค์
เขาบรรยายจนเราเริ่มเห็นภาพตามที่เขาบอก
แล้วเพื่อนๆคุณล่ะค่ะ อัลฟี่ จอห์นนี่ แฮร์รี่
หรือคนอื่นๆ
ตอนนี้พวกเขายังอาศัยอยู่ที่นั่นรึเปล่าคะ
ไม่
เทรฟ
คุณโอเคมั้ย คุณอึดอัดรึเปล่า
ครับ
พอถึงประเด็นหลักในการสัมภาษณ์ ฉันถามเทรเวอร์
ว่าเกิดอะไรขึ้นในอุโมงค์นั่น
ฉันถามเทรเวอร์ว่าเขาเห็นอะไรบ้าง
แล้วก็มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา
เทรเวอร์ คุณรู้จักคนที่หายไปบ้างรึเปล่า
เทรเวอร์ เกิดอะไรขึ้นกับคุณข้างล่างนั่น
เทรเวอร์
เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่
เวร
- เธอถ่ายไว้ใช่มั้ย - ใช่ ถ่ายไว้แล้ว
โอ้พระเจ้า
- บ้าชะมัด - นั่นสิ
หลังจากสัมภาษณ์เทรเวอร์ มันก็ยิ่งชัดว่าเราเจอเงื่อนงำแล้ว
ยิ่งเราปะติดปะต่อเรื่องราว มันก็ยิ่งลึกขึ้นเรื่อยๆ
เรายังได้อะไรมากไม่มากเลย
ฉันต้องการข้อมูลเพิ่ม
เราต้องลงไปที่นั่น
19 ตุลาคม
การสนทนาครั้งนี้จะถูกบันทึกไว้
กรุณาติดต่อโอเปอร์เรเตอร์ หากท่านไม่ต้องการให้มีการบันทึกเสียง
บันทึกเสียงโดย สำนักงานขนส่งและวางแผน NSW
สวัสดีค่ะ แพมพูดสายค่ะ
โอ้ ไงแพม นี่นาตาชา วอร์เนอร์นะคะ คุณเป็นยังไงบ้าง
- สบายดีค่ะแน็ท แล้วคุณล่ะ - ก็ดีค่ะ ขอบคุณ
ฉันอยากจะให้คุณช่วยอะไรหน่อย
คือฉันกำลังทำข่าวอยู่ และฉันอยากจะลงไปที่อุโมงค์ที่อยู่ใต้ CBD
ฉันเลยต้องการจะติดต่อกับคนที่จะจัดการเรื่องนี้ได้น่ะค่ะ
ได้ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณทำข่าวเรื่องอะไรอยู่คะ
คือว่าฉันจะขอลงไปแค่ชั่วโมงครึ่งเองค่ะ
งั้นถือสายรอสักครู่นะคะ
เสียใจด้วยค่ะแน็ท ฉันช่วยคุณไม่ได้
อะไรนะ
ไม่มีใครอยู่ข้างล่างนั่นหรอกค่ะ
ฉันไม่คิดว่าคุณจะได้ข้อมูลอะไรจากที่นั่น
ไม่เอาน่าแพม ช่วยหน่อยสิ
จริงๆแล้วล่าสุดเคยมีคนถูกไฟคลอกที่นั่นด้วย ฉันช่วยไม่ได้ค่ะ
ฉันต้องลงไปที่นั่นจริงๆนะ แพม คุณช่วยฉันหน่อยสิ
เสียใจค่ะแน็ท
ฉันคิดว่ามันไม่น่าจะยาก
และฉันหวังว่าจะได้เข้าไปทำข่าวที่นั่น
ในตอนนั้นฉันแค่... รู้สึกว่าต้องทำหน้าที่ของฉัน
ฉันจะโฟกัสไปแค่ข่าวที่ฉันทำ
ในตอนนั้นมันมีปัญหามากมาย
เธอกำลังเจอปัญหา แล้วเธอก็อยากจะให้ทุกอย่างเป็นไปตามต้องการ
เพราะไม่งั้นเธอก็จะลาออก
ฉันคิดว่าฉันจะดันข่าวนี้เท่าที่ฉันจะทำได้
และฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา ที่เราจะเกาะติดกับข่าวเพียงข่าวเดียว
ฉันไม่มีทางเลือก
เฮ้ยแทงเกิ้ล หัวเป็นยังไงบ้าง
พีท ฉันยังคึกเท่าที่ฉันจะคึกได้ แค่นี้สบาย
ดูซะมั่ง... ดูสิว่านายเหมือนตัวอะไร
หลังจากที่สตีฟคนนี้พานายไปอ้วกเมื่อคืน
โอ้ สตีฟ ของเล่นใหม่
- กันน้ำซะด้วย - ทั้งชุดเลย
เข้าใจซื้อของผ่านเน็ทนะ
ไม่ใช่แค่กันน้ำอย่างเดียว แต่น้ำเข้ากล้องไม่ได้เลยใช่มั้ย
ใช่ น้ำไม่เข้าซักหยด
- ไหนลองถ่ายดูหน่อยซิ - เดี๋ยวขอลองเสียงด้วยละกัน
- ชัวร์ - แจ๋วมาก
- เดินกล้อง - เยี่ยม
พีท ลองพูดอะไรสักอย่างซิ
เดี๋ยวนะ หนึ่ง สอง
- นี่เพื่อน ลองพูดอะไรสักอย่างซิ - "อะไรสักอย่าง"
ใช่ มันน่าตื่นเต้นชะมัด ที่จะได้ลงไปดมกลิ่นท่อน้ำทิ้ง
หวัดดี พร้อมรึยัง
เราไม่มีใบอนุญาต แต่จอห์นจะจัดการให้เราเอง โอเค้
พอนาตาชาบอกเราว่าจอห์นจะจัดการให้
แต่เรายังไม่มีใบอนุญาต
มันก็เหมือนกับยังจัดการอะไรไม่ได้นั่นแหละ
มันก็เหมือนเป็นแค่คำปลอบใจว่า "ไม่ต้องห่วง เราจะไม่เป็นไร"
- แน่ใจนะ - แน่สิ
- เมื่อไหร่ - คืนนี้เลย
- คืนนี้ ก็ได้ พวกนายว่าไง - ได้สิเพื่อน
- ใช่ คืนนี้ นายไปได้ใช่มั้ย - ได้อยู่แล้ว ไม่มีปัญหา
- ตกลง - งั้นสักพักเราไปกันเลยนะ
ได้
นั่นล่ะงานของเรา หน้าที่เราคือออกไปถ่ายทำและหาข่าว
ไม่ได้มีหน้าที่ตั้งคำถามใดๆ
20 ตุลาคม เวลา 22:34 น.
เฮ้ พีท สะพายนี่ไว้ก่อนซิ เดี๋ยวฉันจะถ่ายช็อตที่แน็ทกำลังเดิน
ได้เลย โอเค
ขอโทษครับ คุณครับ ตรงนี้เป็นเขตหวงห้ามนะ
ขอโทษครับ อาจยังไม่มีคนแจ้งคุณ
พวกเราจะมาถ่ายหนังกันสักครึ่งชม. ชม.นึง เราไม่ได้ตั้งใจจะล้ำเส้นคุณเลย
- ถ่ายไม่นานหรอกครับ - ขอดูใบอนุญาตหน่อย
- ใบอนุญาต - ได้สิ
- คุณมีใบอนุญาตรึเปล่า - ฉันมีใบขับขี่
พีท เธอมีตังค์อยู่เท่าไหร่
ล้อเล่นรึไงเนี่ย
ทำหยั่งกะอยู่ในประเทศโลกที่สาม อีแบบนี้ไม่เวิร์คหรอก
นี่ ทุกคน ได้เวลาไปแล้วครับ
- บอกแล้ว - ตูล่ะเชื่อเลย
ไปดิ๊ ไปกันเลย
ฉันมาไกลเกินกว่าจะถอยกลับไปเริ่มต้นใหม่
เราได้เตรียมหาทางเข้าทางอื่นเอาไว้แล้ว
โดยไม่ต้องพึ่งเจ้าหน้าที่
เราเจอทางเข้าตรงอีกฟากนึง
มันดูเหมือนทางเข้าของฝ่ายซ่อมบำรุง
- แน่ใจนะว่าจอห์นรู้เรื่องนี้ - ใช้กึ๋นหน่อยสิ พีท
พอถึงจุดนั้น ผมก็เริ่มคิด
มันมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้องนัก
ผมเลยคอยระแวดระวังให้ตัวเองกับแทงเกิ้ล
และคอยระวังให้พวกเราทุกคน
ผมออกกองมานักต่อนักแล้ว รู้ว่าอะไรๆย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ
ผมจึงคิดว่าเราน่าจะมีวิธี
เอาไว้ป้องกันตนเองบ้าง
เผื่อว่ามีอะไรผิดพลาดขึ้นมา
อย่างเกิดอุบัติเหตุ โดนปรับ หรือว่าโดนจับ
เอ่อ... ผมก็ยังมีหลักฐานว่าไม่ใช่ผม
ที่พาพวกเราไปที่นั่น ไม่ใช่แทงเกิ้ลด้วย
แต่เป็นนาตาชา
เอ้า ถือไว้
เปิดได้แล้ว
โอเค เข้าไปเลย
- สะดวกมั้ย เธออยากให้ฉัน... - เอาไป
ได้
โอเค รีบไปกันเลย
เราแอบลงไปที่นั่นกันเอง
รู้มั้ย เราไม่น่าจะบุกรุกเข้าไปแบบนั้น
พอมองย้อนกลับไป
นั่นเป็นความผิดพลาดอย่างมหันต์
- พวกเราโอเคแน่นะ - หือ
ไม่เป็นไรแน่เหรอที่ลงมากันอย่างนี้
เธอบอกว่างั้น เธอบอกว่าจอห์นส่งเรามา
พอเราเริ่มถ่ายทำ
พอพวกเราพูดว่า "โอเค เริ่มถ่ายได้ เดินกล้อง"
พีท กับ นาตาชา พวกเขาเริ่มอธิบายเนื้อหา
และงานที่ผมจะต้องทำก็คือ
ทำให้มันออกมาเป็นภาพที่ต้องการ
โอเค หันหลังแล้วเดินกลับมา ผมจะเก็บภาพตอนคุณเดินผ่านลูกกรงนี่
เดี๋ยวรอตรงนั้นแป๊บนึงก่อนนะ
แทงเกิ้ล กับ ผมกำลังอุ่นเครื่อง และเราก็เริ่ม
ที่จะถ่ายทำตามแบบที่เราถนัด
ไม่ต้องกำกับจริงๆจังๆ เราแค่เก็บภาพไปเรื่อยๆ
มีอยู่ช่วงนึงที่งานเราเริ่มจะคืบหน้า ตรงส่วนโถงของอุโมงค์
ที่นั่นมันมืดมาก มืดมากจริงๆ
มันมืดซะจนมองอะไรไม่เห็นเลย
ถ้าคุณได้ลงไปอยู่ตรงนั้น ลองปิดไฟ แล้วหมุนตัวไปรอบๆ
คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่าคุณอยู่ตรงไหน
เพราะตรงรอยต่อของอุโมงค์ มันสามารถพาเราไปที่ไหนก็ได้
ที่ผมคิดตอนนั้นก็คือ
ครั้งแรกที่ผมปิดไฟฉายแล้วยืนอยู่ตรงนั้น
ทีนี้เปิดไฟฉายแล้วลองหยุดคิดว่าเรามาจากทางไหน
ก็จะพบว่ามันง่ายมากที่เราจะหลงอยู่ข้างล่างนั่น
- เฮ้ แทงเกิ้ล - เออ
มาตรงนี้หน่อยเพื่อน
ไฟฉันมีปัญหา ลองเช็คให้หน่อยสิ
หมายความว่าไง มันเปิดไม่ติดเหรอ
ใช่ นายช่วยมาดูใกล้ๆหน่อยสิ มันมีอะไรติดอยู่รึเปล่า
เวรเอ๊ย
ไฟติดได้ยังไงเนี่ย
ขอบใจมากว่ะสตีฟ ตาพร่าเลยกู
- เยี่ยม - ไปเถอะ
พีทมีแผนที่ของอุโมงค์
แต่พอเราเข้าไปแล้วถึงได้รู้ว่าแผนที่มันไม่ละเอียดพอ
มันยังมีทางอื่นในอุโมงค์ที่ไม่มีระบุไว้ในแผนที่
ส่องไฟทางนี้หน่อยสิ สตีฟ
โอเค นี่คือทางที่เราลงมากัน
ทางนั้นไง แต่ทางนั้นไม่มีในแผนที่ ไม่รู้ทำไม
โอเค ไปดูกันเถอะ
เอาเลย ไปดูกัน
ตอนที่เราเข้าไปตรงพื้นที่ส่วนนั้น
แล้วเดินไปตามโถงของอุโมงค์
ฉันรู้สึกว่ามันช่างน่าอัศจรรย์มาก
อุโมงค์นั่นมันใหญ่เหลือเชื่อเลย
สุดยอดไปเลย
เสียงเจ๋งมาก
พีท เดี๋ยวฉันขอเก็บเสียงที่นี่สักสิบนาทีนะ
แค่ห้านาทีก็พอแล้ว
- ห้านาทีเหรอ - เออ
เราเริ่มเข้าใกล้สถานีนั่นเข้าไปทุกที
พีทพยายามคุมไม่ให้พวกเราเขว
ผมยังอึ้งกับขนาดของมันเลย มันใหญ่มากๆ แถมยังชวนหลอน
ฉันคิดว่ามันทำให้พวกเราทุกคนแทบขนหัวลุก
เราสามารถเก็บภาพเจ๋งๆของที่นั่นได้เพียบเลยล่ะ
แค่คุณลองส่องไฟไปตรงไหนก็ได้
ไม่ว่าคุณส่องไปเห็นอะไรมันก็เจ๋งไปหมด
- ที่นี่สุดยอดมาก - นี่เพื่อน ช่วยเงียบกันสักเดี๋ยวสิ
เอาล่ะ เรียบร้อย เจ๋งมาก
จากประวัติของอุโมงค์ที่เราได้ค้นคว้ามา
มันช่างเหลือเชื่อมาก
ย้อนกลับไปช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
พวกเขาใช้ที่นี่เป็นทางรถไฟใต้ดิน
พอเข้าสงครามโลกครั้งที่สอง พวกเขาก็เปลี่ยนมันเป็นหลุมหลบภัย
มาดูตรงนี้สิ
คณะรัฐบาลนิวเซาท์เวลส์ชุดนี้
ไม่ใช่พวกแรกที่ใช้ประโยชน์จากอุโมงค์แห่งนี้
ดิฉันกำลังยืนอยู่ ณ ส่วนหนึ่งของอุโมงค์
ที่ได้ถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นหลุมหลบภัย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ที่นี่เพรียบพร้อมไปด้วยสุขภัณฑ์
สำหรับให้เหล่าทหารได้ใช้พักเพื่อรอเปลี่ยนกะ
ห้องต่างๆได้มีการ เอ่อ...
ประยุกต์และตกแต่งเพื่อรองรับการฝึกของเหล่า SAS
เมื่อเวลาผ่านไป ฉันคิดว่าที่นี่ได้ผ่านการใช้งานมาหลายต่อหลายครั้ง
จนกระทั่งวันนี้ ที่นี้จะถูกใช้เป็นสถานที่บำบัดน้ำ
ฉันหวังว่าจะได้เจอสักห้องนึง
ที่มีหลักฐานแสดงให้เห็นว่ามีคนจรจัด
หรือใครก็ตามอาศัยอยู่ที่นี่
นี่แหละ ที่นี่แจ๋วมาก
- ฉันเริ่มเลยนะ - เดี๋ยวรอแป๊บนึง
เริ่มได้เลย
เราเดินสำรวจอุโมงค์ไปได้เกือบๆชั่วโมงแล้ว
และดูเหมือนว่าจะเจอที่พักของใครสักคน
จากตรงนี้คุณจะเห็นที่นอน ผ้าห่ม
กับเศษอาหาร
นี่เป็นสิ่งที่สำคัญมาก
มันสำคัญสำหรับข่าวนี้
มันพิสูจน์ให้เห็นว่ามีคนอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน
ไม่มีร่องรอยของการเข้ามาถือครองที่นี่มาระยะหนึ่งแล้ว
มันชัดเจนว่าการอ้างสิทธิ์ของรัฐบาล ในการถือครองอุโมงค์แห่งนี้ไม่ถูกต้อง
ยังมีบางเรื่องที่รัฐบาลยังคงปฏิเสธอยู่
และนี่จะเป็นสิ่งที่เราสามารถพิสูจน์ได้
เฮ้ แน็ท เดี๋ยวผมจะถ่ายภาพตอนคุณลงไปข้างล่างนะ
ได้เลย
ขอไฟฉายด้วย
ขอบใจ
- เป็นอะไรเพื่อน - เหอ อ๋อเปล่า
ข้างล่างนั่นคงจะอึดอัดน่าดู นายก็คิดอย่างงั้นใช่มั้ย
เขาคงไม่อยากทำงานแบบนี้เท่าไหร่
- แน็ท เป็นอะไรรึเปล่า - แน็ท โอเคมั้ย
ใช่ ไม่เป็นไร
- ให้ช่วยรึเปล่า - ไม่ ไม่เป็นไร
แน็ท เราได้ภาพที่นอนกับของใช้มาแล้ว
เราไม่จำเป็นต้องไปถ่ายคลองก็ได้
- เราน่าจะกลับขึ้นไปได้แล้ว - พีท ฉันไม่เป็นไร
- ผมแค่คิดว่า... - ฉันไม่เป็นไร
ไปกันต่อเถอะน่า
- ก็ได้ ไปก็ไป - ได้
- ไหงเธอปรี๊ดแตกอย่างงั้นล่ะ - เธอแค่อยากทำข่าวนี้มาก
ครั้งล่าสุดที่เธอเป็นแบบนี้ ก็ตอนที่เธอยืนอยู่บนพื้นธารน้ำแข็งบางๆ
อ๋อ งั้นเหรอ
นั่นแหละ จอห์นเลยส่งฉันมาคอยดูเธอ ไม่ให้เธอเม้งแตก
ก็ถ้าเธอเป็นแบบนี้ แล้วทำไมเขายังส่งเธอมาอีกล่ะ
ฉันคิดว่าจอห์นคงอยากให้เธอมาทำข่าวนิดๆหน่อยๆน่ะ
ยังไงซะเขาก็เป็นหัวหน้านายอยู่ดี ใช่มั้ยล่ะ
นี่ พวกนายรู้อะไรมั้ย
อุโมงค์นี้เก็บเสียงได้ดีมากเลย
ดีซะจนฉันได้ยินทุกคำ ที่พวกนายคุยกันเลยล่ะไอ้เฮงซวย
เจ็บปวด
- เออ ส่งไฟมาเหอะ - เอ้านี่ เอาไป
เอาไปเลย
รีบลงไปสิไอ้เฮงซวย
พีท นายช่วยโยกไอ้นั่นหน่อยสิ เดี๋ยวฉันจะเก็บเสียง
อย่างงี้เหรอ
แจ๋วมาก ถีบมันเลย
- เหรอ ให้ถีบเลยเหรอ - ถีบส่งมันไปเลย
- จะให้ถีบยังไงเนี่ย - ก็แค่ถีบส่งมันไปเลยไง
นายนับนะ
หนึ่ง สอง สาม ถีบ
แต๊งกิ้วเพื่อน
คลองนี่มันใหญ่มาก
ฉันว่ามันน่าจะยาวเป็นกิโลเลย
มันใหญ่กว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
นายมันโง่เกินกว่าจะคิดว่ะ
ผมกับแทงเกิ้ลแหย่กันประจำ
เรามักจะเล่นมุกใส่กันตลอด
แบบว่า ถ้าผมไม่เล่น เขาก็จะเล่น
คือผมให้เขาลองไปเช็คดูว่า
น้ำมันลึกแค่ไหน แล้วผมก็ย่องเข้าไป
แบบว่า ค่อยๆย่องไปข้างหลัง
แล้วผลักเขาลงไป
พอเขาตกลงไปในน้ำ ผมก็เดินกลับไปหยิบกล้อง
แล้วถ่ายเขา
- แม่งเอ๊ย - แทงเกิ้ล ไม่เป็นไรนะ
- ใช่ แค่ตกน้ำ - ลึกแค่ไหนล่ะเพื่อน
สตีฟ ไอ้เวรเอ๊ย
ไม่ตลกนะโว้ย น้ำแม่งโคตรเย็นเลย
- คุณจะไม่ช่วยเค้าหน่อยเหรอ - ไม่ล่ะ ปล่อยแม่งงั้นแหละ
ไม่ต้องมาหัวเราะเลย โอเค้
เราต้องอยู่ข้างล่างนี่อีกนานเลยนะโว้ย
แทงเกิ้ลจะเป็นเหมือนตัวฮาประจำกองของเรา
แต่เมื่อไหร่ที่ต้องทำงาน เขาจะจริงจังมาก
ไม่มีเวลามามัวเล่นตลก
พวกนายพร้อมแล้วบอกด้วยนะ
โอเค
แน็ท ขยับมาข้างหน้านิดนึง
เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาให้ผมช่วยดู
ไม่ให้เกิดปัญหา ผมก็จะต้องฟังเขา
ดิฉันกำลังยืนอยู่ใต้สถานีรถไฟ กลางเมืองซิดนี่ย์
ด้านหลังของดิฉันคือแหล่งน้ำที่ถูกทิ้งไว้
ซึ่งกำลังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
จนกระทั่งปีนี้ รัฐบาล
- แน็ท โทษทีนะ พีทนายส่งเสียงรึเปล่า - เปล่า
- ไม่ใช่เสียงนายเหรอ - ไม่
ก็ได้ โทษทีแน็ท เอาใหม่ตั้งแต่ต้นเลยนะ
ทุกคนขอเงียบด้วยนะ ขอบคุณ
โอเค เริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นเลย
พร้อมแล้วเอาเลยนะแน็ท
ดิฉันกำลังยืนอยู่ใต้สถานีรถไฟ กลางเมืองซิดนี่ย์
ด้านหลังของดิฉันคือแหล่งน้ำที่ถูกทิ้งไว้
แน็ท ขอโทษอีกทีนะ ใครแกล้งฉันวะเนี่ย มันเสียงอะไรวะ
เสียงอะไรเหรอเพื่อน
มันเอ่อ... เดี๋ยวนะ ฉันขอเช็คแบ็ตก่อน
แบ็ตเต็ม... เอ่อ ไม่รู้สิ
- เสียงสายไมค์บูมรึเปล่า - เออ สายไมค์คงพูดได้หรอกสตีฟ
เอาล่ะ โทษทีแน็ท เอาใหม่อีกทีละกัน เดี๋ยวฉันแก้ไขเอง
เริ่มจากที่หยุดเมื่อกี๊เลยนะ
ถ้าแทงเกิ้ลบอกว่าเขาได้ยินเสียง แสดงว่าเขาต้องได้ยินอะไรจริงๆ
ฉันก็บรรยายไม่ถูกว่าที่นั่นเงียบขนาดไหน
มันเงียบซะจนฉันรู้สึกว่า เขาไม่น่าจะได้ยินเสียงอะไรเลย
ซึ่งมันแปลกมาก
ผมคิดว่ามันน่าจะมีปัญหาทางเทคนิค
อาจจะเกิดจากอะไรก็ได้ อย่างคลื่นแทรก อะไรทำนองนั้น
แต่แทงเกิ้ลก็ยังยืนยันว่าจะถ่ายทำต่อไป
ถ้าเขาซีเรียสกับเรื่องนี้ เราก็ต้องเชื่อเขา
จนกระทั่งปีนี้ รัฐบาลได้ประกาศ
ถึงแผนการรีไซเคิลน้ำจากคลองแห่งนี้
โดยที่รัฐมนตรีก็ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนว่าเพราะอะไร
- เยี่ยมมาก พีท นายว่าไง - โอเคเลย แล้วนายล่ะแทงเกิ้ล
เอ่อ... ดี ก็ดี เยี่ยม
- เอาล่ะ ไปเถอะ - ไปเลย เก็บของมาด้วย
เอาล่ะ ไปเลย
หลังจากเราถ่ายตรงริมคลองเสร็จ
เราก็มุ่งหน้าไปยังห้องระฆัง
เอาล่ะ แน็ท
โดยทั่วไปห้องระฆังถูกสร้างขึ้น เพื่อคอยเตือนภัยจากเครื่องบินรบในสงคราม
พวกเขาใช้เพื่อเตือนทุกคนให้ระวังอันตราย
พอเราตีระฆัง เสียงมันก้องกังวาฬมาก
หน้าอกถึงกับสั่นเลย
ระฆังนี้ถูกสร้างในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
มันถูกสร้างให้พ้นจากรัศมีของเครื่องบินรบ
เมื่อมีอันตรายพวกเขาก็จะตีระฆังแบบนี้
บ้าเอ๊ย ระดับเสียงดังมิดบาร์เลย โทษที
เดี๋ยวนะแน็ท เธอช่วยตีระฆังอีกครั้งนึงได้มั้ย
- ได้สิ ตีเลยนะ - ตีเลย
เป็นไง
แน็ท ถ้าจะเก็บเสียงระฆังล่ะก็
เอาไมค์บูมไปเก็บเสียงจากนอกห้อง น่าจะดีกว่า
- ได้ โอเค ถ้าจะเอาอย่างนั้นล่ะก็ - โอเค ดี ขอสองวินะ
แทงเกิ้ลคิดว่า เอ่อ ควรจะออกไปเก็บเสียงนอกห้องระฆัง
โดยถือไมค์บูมอยู่ที่นั่น
มันเป็นขั้นตอนพื้นฐานในการขจัดเสียงก้องของระฆัง
ซึ่งจะช่วยลดเสียงพีคลงได้
ผมไม่ค่อยรู้เรื่องการบันทึกเสียงเท่าไหร่
ตอนนั้นผมเลยคิดว่ามันแปลกดี
ทำไมต้องยุ่งยากด้วย แค่ลดเสียงลงไม่ได้รึไง
นี่มันขั้นตอนพื้นฐานจริงเหรอ
สตีฟ ช่วยอะไรหน่อยสิ
นายช่วยฟังเสียงแล้วเช็คระดับบาร์ให้หน่อย
ไหงไม่ให้พีทฟังให้ล่ะ เขาถ่ายภาพได้ ก็น่าจะอัดเสียงได้
เอาน่าเพื่อน ฉันเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะ
ก็ได้ แน็ท นี่ฉันทำเพื่อเธอเลยนะ
ขอโทษด้วยนะที่ในนี้เสียงมันก้องมากไป
เขาขอให้ผมฟังเสียงแทนเขา
ผมก็ฟังให้
ก็แค่ใส่หูฟังเอาไว้แล้วเตรียมบันทึกเสียง
- นี่ แทงเกิ้ล เอาไป - ขอบใจ
แล้วตอนที่แน็ทเริ่มตีระฆังอีกครั้ง
คือ... เอ่อ... มัน
ตอนนั้นแหละ
ที่ผมได้ยินเสียงมัน
ได้แล้ว เอาเลย
ตีระฆัง
พร้อมเมื่อไหร่ก็ตีเลยนะแน็ท
อะไรวะ
- พวกนาย... ได้ยินเสียงนั่นมั้ย - ได้สิ
โย่ แทงเกิ้ล
แทงเกิ้ล
- ชิบ... - แทงเกิ้ล
พีท เราตัองใช้ไฟฉายนะเพื่อน แทงเกิ้ล
- เอาไฟมาเร็ว - บ้าเอ๊ย สตีฟ นายอยู่ไหน
ตรงนี้ ตรงไป ๆๆ
- ส่งกล้องมาให้ฉันหน่อย - เขา... เขาหายไป
- หายไปไหน - แทงเกิ้ล
- นายได้ยินอะไรในหูฟัง - แทงเกิ้ล
นายได้ยินอะไรในหูฟัง
แทงเกิ้ล
เขาแกล้งเรารึเปล่าเนี่ย
- แทงเกิ้ล - แทงเกิ้ล ออกมาน่า
สตีฟ ตรงนี้
แทงเกิ้ล
- โย่ แทงเกิ้ล - ทางนี้ ฉันจะไปทางนี้
ได้
ผมรู้เลยว่ามีบางอย่างไม่ดีเกิดขึ้น
ผมรู้ว่าเขาไม่ได้แกล้งเรา
ความคิดแรกของผมคือต้องตามหาเขาให้เจอ
มันไม่เหมือนฝีมือพวกเขาแล้ว
ในตอนแรกฉันนึกว่าพวกเขาแค่แกล้งอำ
อะไรนะ แน็ทหาว่าเราเล่นตลกงั้นเหรอ
คุณคุยกับเธอมาแล้วเหรอ
เธอคิดว่าพวกเราแกล้งเธอ
นาตาชาได้ฟังเสียงที่ไมโครโฟนของแทงเกิ้ล บันทึกได้เป็นครั้งแรกในห้องระฆัง
แทงเกิ้ล ใช้ได้มั้ย
ได้แล้ว เอาเลย
ตีระฆัง
แทงเกิ้ล
- ทางนี้รึเปล่า - ไม่ นั่นมันทางตัน
แทงเกิ้ล
- ก้าวระวังด้วย - แทงเกิ้ล
- ให้ตายสิ - เกิดอะไรขึ้น
- แบตหมดน่ะ - ไม่เป็นไรนะ
ใช่ ไม่เป็นไร
เราต้องใช้ไฟ มีไฟสำรองมั้ย
- มี อยู่ในนี้ เดี๋ยวหาก่อน - โอเค
ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก
เราหาอะไรต่อมิอะไรไม่เจอแน่ถ้าไม่มีไฟ
ได้แล้ว
- เราต้องไปตามหาเขา - เราจะหาเขา
แทงเกิ้ล
ตอนนั้นเรามีไฟจากกล้องผม และผมรู้ว่ามันใช้งานได้...
นานสุดประมาณสองหรืออาจจะสามชั่วโมง
- สตีฟ กระเป๋านายล่ะ - แทงเกิ้ล
- สตีฟ กระเป๋าอยู่ไหน - อะไร
- กระเป๋านายอยู่ไหน - วางไว้ที่ห้องระฆัง
โอเค ไฟฉายอยู่ที่นั่นด้วยใช่มั้ย
ไฟกล้องเป็นอย่างเดียวที่เรามีตอนนี้
เราจำเป็นต้องใช้ไฟ เราต้องกลับไปที่ห้องระฆังก่อน
แต่แทงเกิ้ล
ไม่เป็นไร เราจะมาตามเขา เราจะหาเขา ไปเร็ว
เร็วเข้า
พอกลับไปถึงห้องระฆัง ของทุกอย่างก็หายไปหมด
ไม่มีอะไรเหลือเลย ของหายหมดทุกอย่าง
ปัญหาเดียวที่คิดได้ตอนนั้นก็คือ
ไม่รู้สิ ไม่น่าทิ้งของไว้นานเกินไป
- บ้าเอ๊ย ของหายหมดเลย - อะไรนะ
มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
ตอนนั้นฉันเริ่มเอะใจแล้ว เพราะฉันไม่รู้สึกว่า
ทั้งหมดนี้ แทงเกิ้ลจะสามารถทำคนเดียวได้
แม่งเอ๊ย
เฮ้ เรากำลังเสียเวลานะพวก ไปเถอะ
- เดี๋ยวก่อน - ไปเถอะน่า
- นี่ เอาไป - พีท
ส่องไฟให้หน่อย สตีฟ
โอเค
โอเค แทงเกิ้ลหายไปตรงนี้
ถ้าเราเดินไปตามทาง
มันจะพาเรากลับมาที่ห้องนี้ เราสามารถสำรวจพื้นที่ได้ทั้งหมด
โอเค งั้นเราแยกกันหาแล้วกลับมาเจอกันที่นี่ดีมั้ย
ไม่ เราจะอยู่ด้วยกัน เรามีไฟเหลือแค่ดวงเดียว
นายเอาแบ็ตมากี่ก้อน
มีอยู่สองก้อนในกระเป๋า ไปเถอะ
- สตีฟ สตีฟ - ให้ตายสิ
นั่นไม่ได้ช่วยแทงเกิ้ลเลยนะ ถ้าเราจะวิ่งหาเขาไปทั่วเหมือนคนเสียสติแบบนี้
เราต้องอยู่ด้วยกันเข้าใจมั้ย
นายว่าไงก็ว่าตามกัน
- แทงเกิ้ล - สตีฟ เดี๋ยว
- เร็วเข้า แน็ท - แทงเกิ้ล
ครับ ผมขวัญเสีย
รู้มั้ย มันไม่ใช่ว่าผมจะทำตัวเป็นฮีโร่หรืออะไรหรอกนะ
มันคงจะฉลาดกว่านี้ถ้าทำอะไรอย่างอื่นแทน
แต่ว่าตอนนั้นสัญชาตญาณมันพาไป
แทงเกิ้ล
- เธอคิดว่าไง - คิดเรื่องอะไร
ก็แทงเกิ้ลน่ะ เขาแกล้งเรารึเปล่า
ไม่ เขาไม่แกล้งนานขนาดนี้หรอก
งั้นใครเอาของของเราไปล่ะ
ใครเอาไป ฉันจะไปรู้ได้ไง
อาจเป็นพวกจรจัด พวกขี้ยา
- ฉันได้ยินเสียงมัน พีท - ได้ยินอะไร
- อะไรสักอย่างแหละ - งั้นมันเป็นเสียงอะไรล่ะเพื่อน
- สตีฟ - ช่างเถอะ ไปกันต่อดีกว่า โอเค้
สตีฟ สตีฟ เสียงอะไร
บ้าชะมัด ก้าวระวังด้วย
ในนั้นมีอะไร
ให้ตายเถอะ
- ไม่เป็นไรนะ - ใช่
ไม่มีสัญญาณเลย
พีท เรามาที่นี่สองครั้งแล้วนะ
คงมีทางอื่นที่ไปถึงคลองได้
บางทีเขาอาจจะกลับไปตรงที่ที่เรามา
เขาอาจจะรอเราอยู่ที่นั่นก็ได้
โอ้ ชัวร์เลยเพื่อน มืดตึ๊บขนาดนี้เขาคงเดินได้หรอก
- ป่านนี้คงเดินออกไปสั่งพายกินเลยล่ะมั้ง - ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
ฉันหมายถึงเขาติดต่อเราไม่ได้ ตอนนี้เขาอาจจะรอเราอยู่
ไม่ สตีฟพูดถูกนะ แทงเกิ้ลอยู่ข้างล่างนี่แหละ
เขาต้องไปที่คลองแน่
- งั้นเรามีไฟเหลือเท่าไหร่ - มีพอแล้วกันล่ะ
เอางั้นก็ได้
- ชู่วว พวกเธอได้ยินมั้ย - ชู่วว
ชู่วว
ไปเร็ว
แทงเกิ้ล
ทางนี้ แทงเกิ้ล
ฉันได้ยินเสียงเขาทางนี้ แทงเกิ้ล
แทงเกิ้ล ฉันมาแล้วเพื่อน
- บ้าเอ๊ย - ในนี้
มาช่วยกันหน่อยเร็ว
ก้มลงไปดึงด้านล่าง
ช่างแม่งเถอะ ดึงมันออก เปิดมันเร็ว
เอามันออกไป จับตรงนั้น
บ้าจริง สตีฟ ช่วยหน่อย
พระเจ้า
สตีฟ ไฟ ส่องไฟ
คุณพระช่วย
- สตีฟ - ว่าไง
ไฟฉายเขา
ไฟฉายของเขา แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเขาหรอกนะเพื่อน
ผมบรรยายไม่ถูก มันมีแต่...
มันมีแต่เลือด และ...
ตรงมุมห้องก็... มีไฟฉายของแทงเกิ้ล
ผม... ผมคล้ายๆกับว่า เป็นเหมือนพี่น้องกับเขามานาน
รู้มั้ย นั่นเป็นความสัมพันธ์ที่เรามีต่อกัน
และ... มันเหมือนกับผมต้องรับผิดชอบต่อเขา
นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ผมรู้สึกแย่กับเรื่องนี้
- ไปกันเถอะ - อาจเป็นใครก็ได้
เร็วเถอะ เราต้องไปแล้ว
- เธอพูดถูก มันอาจจะอยู่ใกล้ๆแถวนี้ - แล้วแทงเกิ้ลล่ะ
ไม่ว่าไอ้บ้านี่มันจะเป็นตัวอะไรก็ตาม มันอาจจะอยู่ใกล้ๆแถวนี้ก็ได้
ไปเถอะ
- แต่แทงเกิ้ล - เถอะน่า
ไปกันเถอะ
- เดี๋ยวก่อน - อะไร
เดี๋ยว กล้องฉันอยู่ไหน
อยู่ตรงนั้นไง
- ฉันไม่ได้วางไว้ตรงนั้น - อะไรนะ
ฉันไม่ได้วางไว้ตรงนั้น
ก่อนที่เราจะเข้าไปในห้อง แน็ทวางกล้องเอาไว้
กล้องโหมดกลางคืน วางไว้บนพื้น
ข้างนอกประตู
อืม... แล้วพอเราเข้าไปในห้อง
เราเข้าไปไม่น่าจะเกินสองสามนาที
แล้วพอเธอออกมา เราออกมาพร้อมๆกัน
และกล้องของเธอมันย้ายที่
โดยสัญชาตญาณ ฉันเช็คกล้องเผื่อว่ามันถ่ายติดอะไรได้
เปิดย้อนหลังซิ
แทงเกิ้ล
ก้มลงไปดึงด้านล่าง
ช่างแม่งเถอะ ดึงมันออก เปิดมันเร็ว
เอามันออกไป จับตรงนั้น
เราย้อนเทปดู และ เอ่อ...
มีบางคนหยิบกล้องขึ้นมา
มันลอยขึ้นมาจากพื้น
แล้วหันมาถ่ายพวกเราในห้อง
ไฟฉายของเขา แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเขาหรอกนะเพื่อน
ไปกันเถอะ
เร็วเถอะ เราต้องไปแล้ว
ไม่ว่าไอ้บ้านี่มันจะเป็นตัวอะไรก็ตาม มันอาจจะอยู่ใกล้ๆแถวนี้ก็ได้
- แต่แทงเกิ้ล - เถอะน่า
ไปกันเถอะ
แล้วพอเรากำลังจะออกมา
แล้ว... กล้องก็วางลง
เราจับภาพมาได้แว่บนึง เหมือนจะแค่เฟรมเดียว
มันเกิดขึ้นแค่ไม่กี่วิ. เอง
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
แต่มันเร็วมาก แล้วก็โคตรสยองเลย
เวรเอ๊ย
โว้ย
บัดซบสิ้นดี
เราต้องรีบออกไปจากที่นี่ เราต้องรีบออกไปจากที่นี่
นี่เพื่อน ฉันจะไม่ทิ้งเขาไว้ข้างล่างนี่
ให้อยู่กับไอ้ตัวบัดซบอะไรก็ไม่รู้หรอกนะ
สตีฟ ฟังนะ ฟังฉันก่อน ฉันไม่ทิ้งเขาแน่
แต่ตอนนี้ฉันต้องให้นายและแน็ทปลอดภัยก่อน
ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้อะไรก็ตามที่เกิดกับแทงเกิ้ล ต้องมาเกิดกับพวกนาย เข้าใจมั้ย
เราต้องขึ้นไปข้างบน
เชิญนายขึ้นไปเลย ฉันจะอยู่ที่นี่
- สตีฟ ไม่เอาน่า เราต้องการไฟของนายนะ - ไปหาไฟเอาเองสิ
ฟังนะ สตีฟ ฟังฉันให้ดี ฟังฉันสิ
- ไปตายซะ - ฟังฉันก่อนสิ
ฉันไม่ไป ไม่ต้องมาแตะตัวฉัน
ฟังสิๆๆๆ ฟังฉันก่อนนะ
ไม่ว่ามันจะเป็นตัวอะไรก็ตาม
มันจะทำอะไรเราได้ยากขึ้น ถ้าเรารวมกลุ่มกันเอาไว้
- เลอะเทอะ - เราต้องขึ้นไปข้างบนก่อน
เราต้องไปขอความช่วยเหลือ
ถ้าเรามีคนมาช่วยที่นี่มากพอ
เราจะหาแทงเกิ้ลได้ง่ายกว่านี้
- แล้วแทงเกิ้ลล่ะ - ฉันรู้ เพื่อน
เฮ้ เพื่อน ฉันอยู่ข้างนายนะ ฉันอยู่ข้างนาย
ไปเถอะ
พีทเขามีสติ
แต่มันช่วยไม่ได้ที่ผมจะรู้สึกเหมือนผมทิ้งแทงเกิ้ลเอาไว้
มันเป็นเรื่องยากที่สุดที่ผมเคยทำ
- เขาโอเคมั้ย - ให้เวลาเขาหน่อย
แล้วแผนเป็นไง
เราจะออกไปจากที่นี่ นั่นแหละแผน กลับขึ้นไปข้างบน
อะไร
ฉันว่าเราน่าจะอยู่หาแทงเกิ้ลต่อ
เธอไม่ได้อยู่นี่เพื่อแทงเกิ้ล
เวรเอ๊ย
ทางนี้แหละ
เวรแล้ว
ถอยกลับไปๆ ปิดไฟด้วย ปิดไฟซะ
- แม่ง - ชู่วว
- อะไรน่ะเพื่อน - ชู่ววๆ
มีใครอยู่ข้างล่างนี่รึเปล่า
นั่นยามนี่ ให้ตายเถอะ ยามน่ะ
- นั่นใครน่ะ - เฮ้ นี่พวกเราเอง ทีมถ่ายหนัง
ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าลงมาที่นี่
ใช่ เรารู้แล้ว เราขอโทษ
คือ เพื่อนของเราเค้าหายไป
มีคน... มีบางอย่างลักพาตัวเขา
ได้ ผมอยากให้พวกคุณมากับผมเดี๋ยวนี้เลย
- เฮ้ ไม่เอาน่า - คุณคะ มันเกิดอะไรขึ้นที่นี่เหรอ
- นี่คุณ บอกเรามานะว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นี่ - แน็ท ใจเย็นๆก่อน แน็ท
- เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า - เขาจะไปช่วยเรารึเปล่า
ไปๆ วิ่ง
อย่าหยุด
ไปเรื่อยๆ
ไปเรื่อยๆ แน็ท
บ้าเอ๊ย ไม่ใช่ทางนี้
นี่ ทางนี้
- ดับไฟซะ - เฮ้
สตีฟ ดับไฟซะ
ชู่วว
- เราอยู่ตรงไหน - ชู่วว
เมื่อกี๊มันอะไรนะ
ฉันไม่รู้
เงียบๆเอาไว้ก่อน มันอาจอยู่แถวนี้
- นายเห็นมันมั้ย - ไม่
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ตัวมันก็โคตรใหญ่เลย
แน็ท ปิดกล้องซะ
ไม่มีใครเป็นอะไรนะ
ฉันไม่เป็นไร
แขนนายเป็นไง
ส่งกล้องมานี่ ขอฉันดูหน่อย
ฉันวิ่งไปชนอะไรก็ไม่รู้ ไม่เป็นไรหรอก
- บ้าแล้วสตีฟ แผลขนาดนี้ - น่า
นี่ พีท ฉันต้องดูแผล
- ส่องให้หน่อย - ให้ตายสิ แผลโหดมากเพื่อน
- ฉันมองไม่เห็น - เอ้านี่ ส่องให้แล้ว
ตรงนั้นแหละ ใช่
โทษที ไม่เป็นไรนะ
ดีขึ้นแล้วใช่มั้ยเพื่อน
ขอบใจมาก ขอบใจ
เดี๋ยวเราจะต้องรีบไปต่อแล้ว เราอยู่ที่นี่ไม่ได้
ฉันขอพักสักเดี๋ยวก่อนนะ
ถ้าไอ้ตัวนั่นมันกลับมาอีกล่ะ
ไม่รู้สิ
- เราจะรับมือมันได้รึเปล่า - ยังสงสัยอยู่
ตอนนี้สิ่งที่เราต้องห่วงคือหาทางออกไปจากที่นี่
เฮ้ พวกเรา ฉันว่ามันไปแล้วล่ะ
งั้นเรารีบไปกันเลย
- สตีฟ - ไง
- นายไหวนะ - ใช่ เพื่อน ฉันยังไหว
- ไปเลย - เงียบๆด้วยล่ะ
ส่งกล้องมาให้ฉัน
ให้เงียบที่สุดนะ โอเค้
โอเค ไปเลย
ใกล้ๆกันไว้
ทางนี้
โอเค
เดี๋ยว ช้าก่อนๆๆ
โอเค
โอ เวรเอ๊ย
- พีท - เวร
- มันไม่อยู่ตรงนี้มาก่อนนี่ - พีท
- จะทำอะไรน่ะ - มันไม่มีในแผนที่
หมายความว่าไง ไม่อยู่บนแผนที่
ในนี้มีทางเดียว แต่นี่มีสองทาง
พีท เธอต้องเลือกสักทางนะ โอเค้
ใจเย็นก่อนได้มั้ย นี่มันไม่ง่ายนะ
ก็รีบแก้ไขซะสิ
ช่วยหุบปากแล้วปล่อยให้ฉันหาทางออกก่อนได้มั้ย
แน็ท ใจเย็นน่า แน็ท
ทางนี้ เรากลับมาจากทางนั้น งั้นต้องไปทางนี้
โอเค แล้วถ้ามันผิดทางล่ะเพื่อน
งั้น... เราก็หาห้องที่ปลอดภัย แล้วก็รอ
อ๋อเหรอ แผนเจ๋งชะมัด
จอห์นจะตามหาเราถ้าเราไม่ติดต่อกลับไป
แล้วเขาก็จะส่งคนลงมาตามหาเราข้างล่างนี่
จอห์นรู้ว่าเราอยู่ที่นี่ใช่มั้ย
แน็ท
บอกมาซิว่าจอห์นรู้ว่าเราอยู่ที่นี่
โอ้ นี่เธออำฉันเล่นใช่มั้ย
- ฉันไม่ได้... - นี่เขาไม่รู้เหรอเนี่ย
- ฉัน... ฉันต้องการพวกเธอ โอเค้ - ฉันรู้แล้ว
ฉันต้องการพวกเธอมาช่วยทำเรื่องนี้
- เธอต้องการเรา - ใช่
เราเพิ่งเสียเพื่อนไป
แล้วเธอยังอยากจะได้ข่าวอยู่อีกงั้นเหรอ
เปล่า
ไปตายซะ
- ไปตายซะ - เบาเสียงลงหน่อย
ยังคิดว่าตัวเองเป็นนักข่าวอยู่รึเปล่า
เราลงมานี่เพื่อทำข่าวใช่มั้ย
และตอนนี้เราก็ได้ข่าวสำคัญแล้ว
แล้วเธอก็ดันมาหางจุกตูด
ชู่วว
นี่ไงข่าวของเธอ
นี่ไง เธออยากรายงานข่าวไม่ใช่เหรอ
เอาเลย เอาสิ
เธอจะรายงานข่าวเรื่องนี้ว่าไงล่ะ หือ
อยากเล่าให้พวกเราฟังรึเปล่า... ว่าเธอต้องเสียเพื่อนไปยังไง
เพราะความโง่งี่เง่าของเธอใช่รึเปล่า
เอาเลย ฉันรออยู่
- ไปตายซะ - เอาสิ แน็ท
เอาเลย
นักข่าวที่ดีต้องทำงานภายใต้สถานการณ์
และสภาพแวดล้อมที่กดดันได้ เอาสิ
เห็นมั้ย พูดไม่ออกเลยเหรอ
รู้มั้ยทำไม
เพราะว่าเธอไม่ใช่ แน็ท
เธอไม่ใช่
เธอมันน่าสมเพช
นี่ ทางนี้
บ้าเอ๊ย
ฟังสิ
อะไรวะ...
อะไร
มีอะไร
ได้ยินมั้ย
ทางนี้
ดับไฟซะ
ชู่วว
เปิดประตู แน็ท
เปิดประตูๆ
พวกเรา คลองอยู่ทางนี้
บ้าจริง
ขอดูหน่อยๆ
ใช่แทงเกิ้ลรึเปล่า
- ใช่รึเปล่า - ไม่ใช่แทงเกิ้ล
- หน้าเขาเป็นอะไรน่ะ - โอ้พระเจ้า
ตาของเขา โอ้พระเจ้า
เกิดอะไรขึ้น
เราต้องช่วยเขา
ไหนดูซิ
ชู่วว
ซวยล่ะสิ มันเห็นเรา
- เราต้องเผ่นแล้ว เร็วเข้าๆ - รีบไปเร็วเข้า
สตีฟ
แม่งเอ๊ย ไปเลย ไป
- ไปๆๆ - วิ่งไปเรื่อยๆ
พระเจ้า ทางไหนๆ
- ทางนี้ - ไป ไปเร็ว
- ทางไหนๆ - นี่ๆๆ ทางนี้
- สตีฟ - ไป
เร็วเข้า อย่าหยุดวิ่ง
สตีฟ มันยังตามเรามารึเปล่า
- ฉันว่าเราหนีพ้นแล้ว - แน่ใจนะ
- เออ แน่ใจ - เปรตเอ๊ย
ฉันว่าหนีพ้นแล้ว
ฉันไม่... ฉันไม่คิดว่ามันจะตามมาแล้ว
- ในนี้ มีแสงในนี้ - นี่ๆ
ที่นี่แหละ
- นั่นอะไรน่ะ - ฉันว่าเป็นอุโมงค์ผ่านเมือง
- ฮัลโหล - ที่นี่ไม่เหมาะจะหยุดนะ
ไม่ นี่แหละโคตรจะเหมาะเลย
- ฮัลโหล - เฮ้ย พีท
ชู่วว์
ฮัลโหล
เงียบเสียงหน่อยสิ
ไม่มีใครหรอกน่า ไม่มีใครอยู่หรอก
ใครก็ได้... ช่วยด้วย ฮัลโหล
ฮัลโหล ช่วยด้วย
- ช่วยด้วย - แน็ท ได้โปรด ไปต่อเถอะ ขอร้องล่ะ
- เธอต้องเงียบๆนะ - ช่วยด้วย
ชู่วว แน็ทๆๆ
- เฮ้ นี่เพื่อน - ช่วยด้วย
พวกนายต้องเงียบเสียงลงหน่อยนะ
หุบปากเธอซะที
เจออะไรมั้ย นายเห็นอะไรบ้างมั้ย
ส่องไฟ ส่องไฟไปทางโน้น
ไม่
- ไม่เป็นไรแล้ว - ฉันขอโทษ
- หือ - ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันขอโทษๆ
ไม่เป็นไร
ทุกอย่างต้องได้รับการแก้ไข
มัน... มันเป็นเพราะฉัน
ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะเกินควบคุม
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้พีทลงไปข้างล่างนั่น ฉันไม่...
ฉันแค่คิดว่าฉันต้องทำสิ่งที่ถูกในเวลาที่ควร
และฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้เขาลงไปที่นั่น
- สตีฟ ทางนี้ - เร็วๆ เร็วเข้า ไปเร็วเพื่อน
บนนี้
แน็ท ขึ้นมา
เร็วเข้า ชู่วว
เอ้า แน็ท รับไป
โอ๊ยยย
- เพื่อน ลุกขึ้น เร็วเข้า - โอ๊ย
ด้วยสัญชาตญาณของผม ผมส่องไฟกลับไป
เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น
เราได้ยินเสียงพีทร้องลั่น และ...
จังหวะนั้น ที่แสงส่องไป
เจ้าตัวนั้นมัน... หายไป วิ่งหายไปเลย
คงเป็นเพราะแสงจากไฟของผม
แสงไฟทำให้มันไม่กล้าเข้าใกล้พวกเรา
- บ้าจริง เธอไม่เป็นไรนะ โอเครึเปล่า - เร็วเข้า
นรกเอ๊ย พวกนายเห็นมันมั้ย
- มันไปแล้ว - รีบไปจากที่นี่เลย เร็วเข้า
- มันไม่ชอบแสงไฟ - งั้นเปิดเอาไว้ตลอดเลย
เดี๋ยวก่อน แน็ท
แน็ท
เข้ามา ๆ
- เข้ามาเลยไอ้เปรตเอ๊ย - พีท พีท อย่า
- เข้ามาเลย เข้ามา - ไป เร็วเข้า
มันเหมือนกับว่า
มันกำลังพยายามต้อนเราไปในที่ๆมันต้องการ
มันทำให้ผมนึกถึงสิงโต ที่ไล่ต้อนสัตว์ให้แตกฝูงออกมาตัวนึง
ทำให้ตัวที่ถูกต้อนอ่อนล้า ง่ายต่อการโจมตี
ซวยแล้วไง ไฟจะดับแล้ว
- ให้ตายสิ - สตีฟ
เวรเอ๊ย กลับไปๆๆ
กลับไป ให้ตายสิ
ไปทางนี้
หยุดทำไมเหรอ
ไม่ ทางตัน มันเป็นทางตัน
พระเจ้า โอ้พระเจ้า
ฉันคิดว่าเรา... เราต้องตายแน่
ไม่มีทางให้หนีอีกแล้ว
จากนั้นฉันก็เห็นช่องเล็กๆที่กำแพง ดูเหมือนว่ามันจะพังอยู่
พีท รื้อนี่ รื้อตรงนี้
รื้อมันออก
ให้ตายสิ
ช่วยเธอหน่อย พีท เข้าไปข้างใน
ส่องไฟเอาไว้นะ
- ช้าๆ แน็ท - ชู่วว เบาๆหน่อย เงียบๆไว้
เงียบๆไว้
นี่ เข้าไปเลยสตีฟ
เข้ามา
ไปๆๆ ไปเร็ว เธอไปก่อน
เร็วเข้า แน็ท
เก่งมาก
นี่ เอาไป เร็วสิ
- นี่แน็ท - โอเค
ชู่ววว เงียบก่อน
ไม่ดีแล้ว
สตีฟ
สตีฟ นั่นมัน... พระเจ้า
แบบนี้ไม่ดีแน่
สตีฟ เออ
เราต้องไปแล้ว
แม่ง
- ไฟ เปิดไฟสิ - โทษที
มันหมด แบ็ตหมดแล้ว
สตีฟ
ส่องไฟมาทางนี้หน่อย เร็วแน็ท ส่องไฟ
- แน็ท ส่องไฟเอาไว้ แน็ท บ้าจริง - ส่งไฟฉายมาให้ฉัน
ให้ตายสิ ไฟกล้องดับแล้ว
- โอ้พระเจ้า - ดับไปอันนึงแล้ว
เร็วเข้าๆๆ
สตีฟ เราต้องรีบใช้ไฟฉายนั่นนะ
เราต้องใช้ไฟฉาย สตีฟ เราต้องใช้ไฟฉายแล้ว
เร็วเข้า
โอเค
โอเค พระเจ้า
โอเค เอาล่ะ
วิ่ง
สตีฟ
สตีฟ โอเค โอเค
สตีฟ
เร็วเข้า มันตามเธอไป มันตามเธอไป
เราต้องไปแล้ว
เร็วเข้าๆ
แน็ท
- ปล่อยเธอนะ - ปล่อยเธอสิวะ ไอ้เปรตเอ๊ย
แน็ท
- พาเธอไป พาเธอไปซะ - โอเค
- ไป ไปสิ - เร็วเข้า แน็ท เอาล่ะ ไปเร็ว
- ให้ตายเถอะ เร็วเข้า - เข้ามาเลย
เข้ามาสิวะ
เร็วเข้าแน็ท
เร็วเข้า ไปต่อเร็ว
- ไม่... - ไป
- ไม่ - เถอะน่า
ไปเร็ว
- เดี๋ยวสิ - เร็วเข้า
- แต่พีท... - ไปเร็วๆ
- ไม่ สตีฟ เราทิ้งเค้าไม่ได้ - ไปเถอะน่า
เราต้อง...
แน็ท เราต้องไป เราต้องหนี
- ไม่ - เราต้องไปต่อ
- เธอจะทิ้งพีทไม่ได้นะ - ไม่ได้ เราต้องไปต่อ
เร็วเข้าแน็ท เราต้องไปต่อ
ฉันคิดว่าพีทคอยปกป้องพวกเรา
และฉันก็ไม่อยากจะทิ้งเขาไว้ที่นั่น
เร็วเข้า เร็วเข้า
พีทอยากให้เราปลอดภัย นั่นฉันเข้าใจ
แต่ฉันก็ไม่อยาก... ไม่อยากทิ้งเขาไว้
เร็วเข้า
- เร็วเข้าๆ - พวก
พวก
- ให้ตายสิ - พวกเรา
เชื่อเค้าเลย นั่นพีท ให้ตายสิ
เร็วเข้าแน็ท
พอผมได้ยินเสียงพีท
ดังมาจากอุโมงค์ ออกมาจากความมืด เอ่อ...
คือว่า... ผมไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเสียงเขาอีก
- พีท ไม่ - ฉันไม่ ไม่ไหว
ไม่
เร็วเข้า
- ไม่นะพีท - แน็ท
- พีท ไม่เป็นไรนะ อยู่กับฉันนะ - เร็วเข้า ไปตามคนมาช่วย ใครก็ได้
ฉันต้องใช้โทรศัพท์ๆ เอาโทรศัพท์มาๆ
เฮ้
ฮัลโหล ติดต่อตำรวจ ดับเพลิง หรือ รพ. คะ
- ฮัลโหล - ค่ะ ฮัลโหล
- ติดต่อตำรวจ ดับเพลิง หรือ รพ. คะ - ฮัลโหล
ช่วยด้วย เราต้องการความช่วยเหลือๆ
โอเคค่ะ เรากำลังส่งคนไปช่วย เกิดเหตุอะไรขึ้นคะ
เราอยู่ที่ชานชาลาที่หนึ่ง ที่สถานีรถไฟ
ได้โปรด คุณต้องมารับคนเจ็บที่นี่
- เพื่อนฉันกำลังจะตาย เขาเลือดไหลไม่หยุด - ใจเย็นๆก่อนนะคะ
เราอยากให้คุณบอกเราว่าคุณอยู่ที่ไหนและเกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้ เราอยู่ในสถานีรถไฟ
และมีบางอย่าง... บางอย่างจับตัวเพื่อนเราไป
โอเค สงบสติอารมณ์ก่อนนะคะ สถานีรถไฟที่ว่า
- พอจะบอกได้ไหมว่าสถานีไหน - ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยด้วย
พวกคุณมัวทำอะไรกันอยู่
ฮัลโหลๆ
ฮัลโหล ยังอยู่มั้ยคะ
ฮัลโหล
พีท เฮ้ พีท
พีท
ฉันขอโทษ... พีท พีท
ใช่ มันยากที่จะพูดถึงเรื่องนี้ในตอนนี้
แต่ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเขากำลังจะตาย
ผมคิดว่าพวกเราทุกคนปลอดภัย
ผมหมายถึง
มันยากที่จะหนีออกมาจากจุดที่พวกเราไปกัน
แล้วจากนั้น ผมคิดว่าพวกเราไม่เป็นไรแล้ว
มีผู้คนรอบๆตัวเรา มีแสงสว่าง
ผมเอ่อ... รู้มั้ย... ผมน่าจะทำอะไรได้มากกว่านี้
ถ้าผมรู้ว่าเขากำลังจะตาย
ฉันรู้สึกว่าน่าจะช่วยพีทให้มากกว่านี้
รู้มั้ย...เอ่อ... มันง่ายที่จะพูดนะ
ว่าเราน่าจะทำในสิ่งที่ต่างออกไป
มันดูไม่ค่อยแฟร์เท่าไหร่
ผมจะบอกอะไรให้นะ
พวกมันยำเขาซะเละเลย
พวกมันแบบว่า... พยายามแยกแน็ทออกจากเขา
และเอ่อ ผมรู้สึกว่าทุกอย่างช้าลง ช้าลง
ณ ตรงจุดนั้นน่ะ รู้มั้ย
พวกมันยำเขาแล้วก็หายไป
เขานอนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่ไหวติง
และผมเอ่อ... ผมคิดว่า "มันโคตรบัดซบเลย"
ฉันรู้สึกว่าฉันต้องรับผิดชอบ
ฉันไม่อยากจะพูดอย่างนั้น แต่ฉันรู้สึกว่ามันเป็นความผิดของฉัน
ปีเตอร์ เฟอร์กูสัน ถึงแก่ความตาย เมื่อเวลา 7:37 น. วันที่ 21 ตุลาคม 2007
ผลการชันสูตรสรุปว่า เขาเสียชีวิตเนื่องจากเสียเลือดมาก
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะสามารถเปลี่ยนเหตุการณ์คืนนั้นได้อย่างไร
ฉันอดคิดไม่ได้ว่าพวกเราอยู่ใกล้แค่ไหน
ความช่วยเหลือรออยู่นั่นแล้ว
ฉันคิดถึงมันซ้ำแล้วซ้ำอีก
คิดอยู่เสมอ
ฉันจะทำอะไรที่ต่างออกไปได้มั้ย
นาตาชา วอร์เนอร์ ได้ลาออก หลังจากเกิดเหตการณ์ในอุโมงค์ใต้ดิน
เธอทำงานเป็นนักข่าวต่อได้อีกไม่นาน
ผมช่างแม่งหมดกับทุกๆคน ทุกๆอย่าง
ทั้งรัฐบาล
ตำรวจ
คือว่า คุณต้องการหลักฐานมากแค่ไหนกันเชียว
มันน่าเศร้านะ ลองคิดดูสิ นั่นล่ะคือประเด็น
มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้า
สตีฟ มิลเลอร์ ยังคงทำงานให้กับสำนักข่าว และปัจจุบันก็ยังคงยึดหน้าที่ตากล้อง
จิม "แทงเกิ้ล" วิลเลี่ยม ยังคงเป็นบุคคลสูญหาย
ทางครอบครัวของเขายังต้องการคำตอบสำหรับเรื่องนี้
ทางหน่วยสืบสวนได้ทำการปิดคดี เนื่องจากหลักฐานไม่เพียงพอ
แม้จะมีการทำเรื่องขอไปหลายครั้ง
แต่ก็ไม่มีตัวแทนทั้งของทางรัฐบาล หรือตำรวจ ที่จะตอบตกลงให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้เลย
ซับไตเติลจาก www.Subnung.Com
แปลโดย jackswallow